Her zaman ki gibi yine yazıyorum sonra siliyorum ya da pcde bir klasörde saklıyorum yazılarımı kimse okumasın diye... yazdıklarımı bile yayınlayacak cesareti bulamıyorum ki kendimde bu hayatla başa çıkmak için gereken cesareti nasıl topluyacağım? Nöff

Bir yaş daha yaşlandım işte dün benim doğum günümdü... Doğum günü kutlamak saçma bence tabii bunu desemde neden kimse benim için partiler hazırlamıyor sürpriz hediyelerle beni mutlu etmiyor diyede içim içimi yiyor bi taraftan. Ailem pasta almış şaşırdım çünkü bizim evde doğum günleri kutlanmaz sadece pasta yenilir öyle oldu zaten sırf çikolatalı olduğu için pasta yedim bir dilim ama zor yuttum gerçekten. Arkadaşlarım faceden doğum günü mesajları yazmışlar sağolsunlar. Faceden doğum günüm olduğunu öğrenen birkaç arkadaşta iş yerinde öle bi mutlu yıllar diledi. Bence ona bile gerek yoktu sonuçta iş arkadaşının doğum gününü bile aklında tutamayıp facede görünce hatırlamak çağımızın hastalıklarından birisi. Ama ben böylede mutluyum bir yaş daha yaşlanmamı mı kutlayacağım yoksa bu lanet dünyaya gelişimi mi hiçbirisi de kutlanmaya değer şeyler değil. Dün gece yarısı eski sevgilim aradı bu arada. seni unutamadım dedi ve doğum günümü kutladı işte beni gerçekten hatırlayıp bunun için face veya msne ihtiyaç duymayan birisi. Mutlu oldum tabii ki ama onun için de üzüldüm halaa unutamamış beni bir yıl oldu neredeyse ayrılalı benim hiç aklıma gelmemişti arıyana kadar. Demekki gerçekten seviyormuş beni diye düşünüyorum ama umrumda da değil çünkü kalbimi kapattım sevmeye de sevilmeye de....

Acaba hiç doğmasaydım nasıl olurdu diye düşünmeden kendimi alamıyorum bu dünyaya hiç gelmemiş olsam belkide insanlık için daha iyi olurdu en azından gereksiz yere dünyada yer kaplamamış olurdum...

Aldırma...

Aldırma deli gönlüm giden gitsin sen şarkılar söyle içinden boşver.....içimden bu şarkıyı söyleyerek dolaşıyorum birkaç gündür sebebini bilmeden...

Gerçekten aldırmamak mümkün mü? Hayatımıza giren ve çıkan insanların haddi hesabı yok daha geçen ay onsuz yaşayamam dediğim iki insan vardı şuanda ikiside bir yabancı oldular benim için. Hayatımdan çıkıp gittiler ya da ben çıkarttım, giden gitti anlayacağınız ama aldırmamak mümkün mü gerçekten. Bazen aklıma geldikçe en yakın sandığım arkadaşım ve sevgilim sandığım ama beni kullanmaktan başka birşey yapmamış iki insan için üzülüyorum.

Birde biz istemediğimiz halde yitip giden insanlar var...En sevdiğim insan bu karlı günlerde toprağın altında yatıyor, yaz geldiğinde birlikte tatil yapmak için planlar yapmıştık, evine davet etmişti beni birlikte ps3 oynayacaktık onu düşündüğümde çok daha fazla acıyor kalbim çok kısa süre tanımış olsamda pekçok kişiden daha fazla değer vermiştim ona...ama şimdi yok hayatımda.

Yeni birisi girdi hayatıma bu hafta, bir aydır çalışmakta olduğum şirkette tanıştık. İlk karşılaştığımız andan itibaren bi yakınlaşma oldu birbirimize karşı. Hatta çok konuşmasak bile bakışlarımızla anlatıyoruz ne hissettiğimizi. Peki bir insanı hayatıma kabul etmek için bunlar yeterli mi? Sadece güzel veya yakışıklı olduğu için birisine aşık olunabilir mi? Ben yaşadığımın aşk olmadığını biliyorum ve yeniden üzülmemek için dikkatli davranmaya çalışıyorum ama o çoktan beni dışarıda birşeyler içmeye davet etti.

Kadıköyde bir bardayız içiyoruz ve çok eğleniyoruz ben mutluyum hala aşık olduğumu düşünmüyorum ama onu da istiyorum hayatımda. Birlikte geçirdiğimiz iki saatin ardında kulağıma eğiliyor ve bana biliyormusun ben evliyim diyor. O an geçirdiğim şoku anlatmaya kelimeler yetmez. Müzik anlamsız hale geliyor, insanların bana bakışı değişiyor gibi geliyor ve dünyanın inanılmaz bir hızda döndüğünü fark ediyorum birden midem bulanıyor... Neden burdasın diyorum ve tanıştığımızdan beri parmağında yüzük yoktu. Ben senden hoşlandım diyor sende bana karşı boş değildin ve yüzük takmayı hiçbir zaman sevmedim diyor sanki çok normal birşeyden bahsediyormuş gibi...

O gece eve nasıl döndüğümü hatırlamıyorum. Sabaha kadar ağladığım için ertesi gün işe gidemedim ve yataktan çıkmayı hiç istemedim.... Hayat bana bunu neden yapıyor??? Yeniyıldaki ilk depresyonumada böylece girmiş bulunuyorum bakalım bu sefer kaç gün sürecek.......

her gün bir şey daha biter

giderek acı vermez biten şeyler
kayıtsız bir razı oluş başlar
sıradan izler bırakır en tutkulu aşklar

ALDIRMA.....DELİ GÖNLÜM.....GİDEN GİTSİN.....SEN ŞARKILAR SÖYLE İÇİNDEN BOŞVER....

yeni yıla ne zaman girdik...

Gireceğiz giriyoruz girdik falan derken geldide geçiyor işte yeniyılın ilk ayı ve ben bir yıl daha yaşlanmanın neden dünya genelinde bu kadar harika birşeymiş gibi kutlanmasını anlamıyorum... birde herkesin eğlendiği bir gecede dünyanın en mutsuz insanı olarak yeniyıla girmiş olmam çok canımı sıktı gerçekten....

Hani kararlar almıştım daha iyi bir ben ortaya çıkacaktı ya bu yıl daha yılbaşında gece yarısı çıkıyor çok daha kötü bir ben içimden yeniyıla karamsarlık ve mutsuzlukla girmeme sebep olanlara nefret ve lanetler ederek uyumaya çalışıyorum.Gözüme uyku girmiyor gecenin üçü olmuş ben halaa ağlıyorum yatağımda tek başıma... en yakın arkadaşımda yan odada sevgilisiyle yaniyılı kutluyor(!)

Bir hafta gecikmeli olsada sonunda istediğim şeyleri yapmaya başladım ne zamandır taşınmak istediğim eve taşındım, hayatımda hayal kırıklığından başka bişeye sebep olmamış bi insandan kurtuldum ve işlerimde yoluna girmeye başladı artık daha iyi kazanıyorum ve ailemle aramda herzamankinden iyi gidiyor yani yeniyıla gecikmeli de olsa bende yetiştim sonunda...tabi bu ayın sonunda doğumgünüm olması ve ilerleyen yaşımın beni orta yaş krizine sokması mümkün ama bunu o zamaan düşünürüm şimdi hayatımı yoluna koymaya devam edeceğim....

Seni ilk gördüğümde bu kadar sevebileceğimi gerçekten bilmezdim. İlk çıktığım kişi sen değilsin belki ama aşık olduğum ilk kişi sensin.Muhtemelen bilmiyorsun ama....

Sürekli sana aktarmak,ulaştırmak istediğim şey sadece tek bir cümle "Seni Seviyorum" Bu cümleyi sonsuza kadar sadece sana göndereceğim. Elimden birşey gelmiyor durduramıyorum, sakinleşemiyorum uyuyamıyorum, artık kafama hiçbir şey girmiyor. Elimi uzatsam dokunabileceğim mesafedesin ama sadece gizli gizli bakıyorum ve kalbim yerinden fırlıyor. Şuan saat kaç?Kendini nasıl hissediyorsun? Söylemek istediklerim bunlar değil.Sürekli göğsümün içinde haykırıyorum yorulana kadar "seni seviyorum" diyorum.Bu cümleyi sonsuza kadar birtek sana göndereceğim...

yine O

Görüşmek istemiyorum dedim sana neden anlamıyorsun. Bak yine gelme dediğim halde gelmişsin kapıma, böyle yaparak beni daha da sinirlendiğinin farkındasın değil mi? Ama yok beyimiz hayırdan olmazdan görüşmek istemiyorumdan anlamıyor. Kalın kafalı ya herşeyi bi gülümseme ve bi espriyle halledeceğini sanıyor iki tatlı söz söyledim mi tamam abi kız tava gelir diye düşünüyor, o eski saf kızdan eser kalmadı haberin yok senin gelişmemiş zekandan çıkan esprilere çocuklar bile gülmüyor artık beni mi güldürebileceğini sanıyorsun o şebekliklerinle.

Yine telefonda kalbi kırılmış üzülmüş sevgili numaraları çekiyorsun sanki anlamadık ben çok kötü kalpliymişim de beyefendi kapımıza kadar teşrif etmiş ayaklarımıza gelmiş bi kapı açmamışım. Yontulmamış odun insan önce bi sorar değil mi yorgun musun canın mı sıkkın niye kendini eve kapattın depresyondamısın yoksa diye? Görüşmek istemiyosun sebebi ne acaba diye nerde... senden kibarlık anlayış bekleyende hata zaten kapıya dayanınca rezillik çıkartma komşulara sakız olmayalım diye kapıyı açıyorum bide kızıyosun ne bu surat yine naptım ben diye o laubalilik pişmiş kelle gibi sırıtıp ben senin neşeni yerine getiririm şimdi falan demeler...

Biraz ciddi ol ciddi en azından dinliyormuş gibi yap.İnsan gibi derdimizi anlatalım belki bi işe yarar çözüm bulamaz ama hiç olmazsa konuşmuş olurum diyorum ama yook lafımı ikide bi bölmeler beni hiç dinlemeden başka şeyler anlatmaya çalışmalar bi canımlar cicimler. Ulan ayı seni adam yerine koyup derdimi anlatıyorum yalandan da olsa dinliyomuş gibi yapsana sırıtıp durcana karşımda bide salak salak temel fıkraları anlatmazmı karşımda şeytan diyo bas tekmeyi kıçına nolacaksa olsun. Niye bu kadar çok düşünüyosun yok üzülcekmiş yok yazıkmış ne yazığı be bana yazık asıl senin gibi embesile ne diye katlandıysam bunca zaman...

Al işte kendime kızmak sinirlenmek için bi sebep daha offf sen yanımda durdukça daha kötü oluyorum ben defol git hayatımdan umutlarımdan seni tanımıyorum artık ne halin varsa gör.

Bide yok kalbi hızlanmışta benim yanımda heyecanlanıyomuşta eli ayağına dolanıyomuş. Ulan abaza herif biraz sırıtsak yüzüne hemen üstümüze atlıcan demi sanki anlamadık yavaş yavaş sokulman elimi tutup kalbine koyman falan bana teselli vermeye değil resmen ön sevişmeye başladı üzerime atlıcak ayı. Sana insan gibi dert anlatmaya çalışıyorum biraz dinlesen beni bana bu kadar yaklaşmaman gerekitğini anlardın hatta fersah fersah uzağa kaçman gerekirdi çünkü benim bütün sinirimin sebebi zaten sensin...

Mankafa olurda insan bu kadar olmaz yani bak o kadar kızdım yine sana hakaret etmiyorum zaten kavga etmeyi hiç sevmem veya başka insanların benim yüzümden üzülmesini hiç istemem bu yüzden ya benim başıma gelen herşeyin sebebi.. neyse yine döndüm dolaştım kendime kızmaya başladım artık hep aynı sonu yaşamaktan sıkıldım. Kurtuldum onda şimdilik tabi söylemek istediklerimi daha az kırıcı bir şekilde söyledim.

Neyse Oooohhhhh be rahatladım :) sonunda döktüm içimdekileri işte sana karşı gerçek hislerim. şimdi kafan basmaz ama ne hissettiğimi biraz anlıyorsundur umarım....