Her zaman ki gibi yine yazıyorum sonra siliyorum ya da pcde bir klasörde saklıyorum yazılarımı kimse okumasın diye... yazdıklarımı bile yayınlayacak cesareti bulamıyorum ki kendimde bu hayatla başa çıkmak için gereken cesareti nasıl topluyacağım? Nöff

Bir yaş daha yaşlandım işte dün benim doğum günümdü... Doğum günü kutlamak saçma bence tabii bunu desemde neden kimse benim için partiler hazırlamıyor sürpriz hediyelerle beni mutlu etmiyor diyede içim içimi yiyor bi taraftan. Ailem pasta almış şaşırdım çünkü bizim evde doğum günleri kutlanmaz sadece pasta yenilir öyle oldu zaten sırf çikolatalı olduğu için pasta yedim bir dilim ama zor yuttum gerçekten. Arkadaşlarım faceden doğum günü mesajları yazmışlar sağolsunlar. Faceden doğum günüm olduğunu öğrenen birkaç arkadaşta iş yerinde öle bi mutlu yıllar diledi. Bence ona bile gerek yoktu sonuçta iş arkadaşının doğum gününü bile aklında tutamayıp facede görünce hatırlamak çağımızın hastalıklarından birisi. Ama ben böylede mutluyum bir yaş daha yaşlanmamı mı kutlayacağım yoksa bu lanet dünyaya gelişimi mi hiçbirisi de kutlanmaya değer şeyler değil. Dün gece yarısı eski sevgilim aradı bu arada. seni unutamadım dedi ve doğum günümü kutladı işte beni gerçekten hatırlayıp bunun için face veya msne ihtiyaç duymayan birisi. Mutlu oldum tabii ki ama onun için de üzüldüm halaa unutamamış beni bir yıl oldu neredeyse ayrılalı benim hiç aklıma gelmemişti arıyana kadar. Demekki gerçekten seviyormuş beni diye düşünüyorum ama umrumda da değil çünkü kalbimi kapattım sevmeye de sevilmeye de....

Acaba hiç doğmasaydım nasıl olurdu diye düşünmeden kendimi alamıyorum bu dünyaya hiç gelmemiş olsam belkide insanlık için daha iyi olurdu en azından gereksiz yere dünyada yer kaplamamış olurdum...