Saçlarım bembeyaz oluyor kardan, tek bir siyah tel görünmüyor, vücudum kardan adama dönüşüyor sanki...kalbimin hala attığını bilmesem kendimi bu sonsuz beyazlığın ve soğuğun içine bırakıp tüm duygularımın buz tutmasına izin vereceğim.
Haykırmak istiyorum ama sesim çıkmıyor soğuktan, morarmış dudaklarımı açıyorum sonuna kadar avazım çıktığı kadar bağırıyorum, sadece ben duyuyorum sessizçığlığımı, sadece ben biliyorum bağırdığımı, karanlık ve soğuk içinde daha da ıssız hissediyorum kendimi.... Yapayanlız üşüyorum...
Gözüme bir kar tanesi takılıyor, ne kadar güzel ne kadar eşsiz... Diğer karlardan ayrı duruyor zaten ayrı olduğu için koruyabiliyor şeklini eşsizliğini....Kendi yanlızlığımı düşünüyorum ve sonkez hayran hayran bakıyorum Kar Tanesine erimeden önce....
5 yorum:
o zaman hemen havalar ısınsın.
:))))
Havaları değilde kalbimi ısıtmam gerekiyor ama nasıl yapacağımı ben bile bilmiyorum...
neden çok yok oluyorsun ki.
Yaaa 3 haftadır iki işte birden çalışıorum gecem gündüzüm birbirine girdi koşuşturmaktan:( fırsat buldukça blogunu okuyorum ama yeni bişiiler yazmak için zaman bulamıorum ama bu durumu düzelticem...
kolay gelsin. ben de çok yoğunum iş yaşamında. bak her zaman yazmasan bile içinden gelirse eğer arada haber ver bari, meşgulum, bikaç gün gelemicem filan de, ya da gel bloguma söle. habersiz gitme.
:)
Yorum Gönder