9 Aralık 2011 Cuma
Sen benimle, ben sen...
Her zaman güçlü görünmek, gülmek, gururlu durmak zorunda değiliz ki... Sahte gücün,mutluluğun ne önemi var ki..Bazen benim de senin de odamda yalnız kalmaya, acıyı, yalnızlığı yaşamaya ihtiyacımız yok mu? Şablonları bırak gitsin. Çizilmiş maskeler, yalan senaryolar hepsi isteyenin olsun. Sen ve Ben'de sana söylediğim gibi her durumde,birbirinden çok farklı yerlerde beni göreceksin... Gülerken, ağlarken,kalabalık bir buluşmada, Beyoğlu'nun arka sokaklarından birinde bir köşede. Bu sabah odamda, çok iyi bildiğin cenin pozisyonumda kendimleyim. Sen bir yerde ben bir yerde olsak da aynı gökyüzünde buluşuyoruz. Dünyanın sadece güçlü, duyarsız, beton yürekli insanlara ihtiyacı yok. Dünyanın, insanlığını hassaslığını, kırılganlığını gösterebilen ruhlara ihtiyacı var. Duygularını göstermekten korkmayan, paylaşan, gerçek özgüvenin bu olduğunu anlayan ve duvarlarını indirebilen. Bu sabah odamın kapısı kilitli, yüreğim sonuna kadar açık, gözlerim yüklü. Ben burda, sen orada... Sen benimle, ben se...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder